Monday, September 7, 2009

Malayo Pa Ang Umaga (Part 2)

Malinaw na nanumbalik sa alaala ni William ang isang karaniwang araw na iyon sa kanyang buhay sa pamamahay ng kanyang Kuya Wilbert. Nabaling muli sa kasalukuyan ang kanyang iniisip ng madaan siya sa tapat ng panaderya. Lagi niya kasing ibinibili ng bagong lutong pandesal ang kanyang nanay na kasama na niya sa inuupahang bahay. Bibili din siya ng paboritong tinapay ng kanyang tatlong taong gulang na anak.

“Mukhang masaya ka ngayon ah.” ang bungad ng kanyang nanay ng pagbuksan siya ng pintuan ng kanilang inuupahang bahay.

“Medyo po inay. Heto po pala ang pera nyo pamalengke mamaya.” ang nasabi naman ni William sabay abot ng isang libong piso sa kanyang nanay.

“Ibibili ko na rin ng gatas si Karen. Baka hanggang ngayon na lang kasi ang gatas nya.” ang nabanggit naman ng kanyang nanay.

“Ganoon po ba inay. Heto pa po yung isang libo. Bili na kayo ng mas malaking lata. Para tumagal-tagal naman kay Karen.” ang dugtong naman ni William.

“Ipagtitimpla muna kita ng kape. Tamang-tama sa dala mong pandesal.” ang alok naman ng kanyang nanay.

“Sige po. Magbibihis lang po ako.” ang tugon naman ni William.

“Dahan-dahan ka lang sa kwarto. Baka magising si Karen.” ang pakiusap ng kanyang nanay sa pagpasok niya sa kanilang silid.

Ganito ang madalas na eksena sa tirahan nina William. Asikasong-asikaso siya ng kanyang ina na tanging kasama niya sa pag-aalaga ng kanyang anak. Si Karen ay naging anak ni William sa kinasama niya ng mahigit sa dalawang taon. Matapos nilang maghiwalay ay naiwan sa kanya ang responsibilidad sa pagpapalaki kay Karen.

Matapos makapag-almusal si William ay tinabihan na ang kanyang anak na mahimbing pa rin sa pagtulog. Madalas ay sa hapon na nagigising si William. Napapaaga lang ang kanyang gising kung may makulit na tumatawag sa kanya na pakay ang pagkuha sa kanyang serbisyo. Sa paggising niya sa hapon ay nilalaro niya ang kanyang anak na tanging umuubos ng kanyang oras habang kasagsagan pa ng pagsikat ng araw. Minsan din ay may nagyaya sa kanyang mga bagong kaibigan sa kanilang lugar na maglaro ng basketball. Nang hapon na iyon na walang nag-alok sa kanya na maglaro ng basketball ay naalaala niya nang minsang masama-sama sila ng kanyang barkada sa paborito nilang hang-out noong nasa poder pa sya ng kanyang Kuya Wilbert.

Isang hapon na pinayagan siyang makalakwatsa ng kanyang Kuya Wilbert ay nagpunta siya sa isa nitong kabarkada, si Rolando. Ka-edad niya si Rolando na naging kaibigan niya simula ng lumipat siya sa poder ng kanyang Kuya Wilbert. Kasalukuyang nagkwekwentuhan silang magkaibigan sa ilalamin ng puno sa tabi ng bahay nina Rolando nang duamting ang isa pa nilang barkada, si Anton, na may dala-dalang bagay na nakabalot ng dyaryo.

“Mga ‘tol, nakadelihensya ako ng gin sa tindahan namin. Inom naman tayo.” ang alok ni Anton sa mga kaibigan at bahagya niyang ipinakita laman ng dyaryo.

“Okey yan ah. Tamang tama may natira kaming ulam na adobong manok.” ang nasabi naman ni Rolando.

Matapos kunin ni Rolando ang sinasabing natirang ulam ay pinuntahan na nila ang paborito nilang tamabayan sa tuwing umiinom sila, sa isang kubo sa kalagitnaan ng malawak ng kabukiran. Mataas pa ang araw ng marating nila ang kubong hang-out nila. Maalinsangan sa loob nito. Kaya naman naisipan nilang alisin ang pang-itaas nilang damit. Napakagandang pagmasdan ang magbabarkada sa ayos nilang iyon. Si Anton ay may mas malaking katawan kaysa sa dalawa bunga ng pagbubuhat nito ng kanilang paninda sa tindahan ng kanilang pamilya. Si Rolando naman ay tila may kapayatan subalit may mumunting muscles din sa dibdib at braso nito. Higit sa lahat ay siya ang may angking kagwapuhan at kaputian kahit na madalas mabilad sa araw sa pagpapastol ng kanyang mga alagang kalabaw. Si William naman ay hindi rin pahuhuli sa ganda ng katawan at pagmumukha. Tila siya ang kumbinasyon ng dalawa niyang barkada. May kagandahan din ng katawan at may angking kagandahan lalaki din.

Nang makapwesto na sila sa papag ng kubong iyon ay nagsimula na silang tumagay at magkwentuhan ng kung anu-anong bagay. Si Anton ay naikwento niya ang mga unang karanasan niya sa school sa kurso niyang engineering sa maliit na college at kabisera ng kanilang probinsya. Si Rolando naman ay naikwento nya rin ang nililigawan niya sa vocational school na kanyang pinapasukan. Si William naman ay ang tanging gawain sa bukid at sa pamilya ng kuya niya ang kanyang naidagdag sa kanilang kwentuhan.

 “Alam nyo kung may pagkakataon lang ako ay luluwas ako sa Maynila upang doon na magtrabaho. Mukhang hindi na ako mapag-aaral ni kuya eh.” ang biglang nasabi ni William.

“Tiyak hindi ako papayagan ng aking mga magulang na pumunta pa ng Maynila. Okey na ako dito.” ang nabanggit naman ni Anton.

“Ako, ayaw akong papuntahin doon ni kuya. Mahirap daw ang buhay doon. Kaya dito na lang daw ako.” ang nasabi naman ni Rolando.

“Malapit na nga syang magbakasyon. Pero nag-ipon talaga siya para may magastos siya papauwi dito.” ang dugtong pa ni Rolando.

“Baka naman pwede akong sumama sa kuya mo pagbalik nya sa Maynila?” ang tanong ni William.

“Pwede naman siguro. Kya lang hindi ko alam kung babalik pa siya doon eh. Tatanungin ko pagbakasyon nya dito.” ang tugon naman ni Rolando.

“Sana nga maisama nya ako sa Maynila.” ang nabaggit pa ni William.

“Papaano ang kuya mo? Papayagan ka ba nya?” ang tanong naman ni Anton kay William.

“Bahala na. Basta sasama ako sa Maynila kung gusto akong isama ng kuya mo Rolando.” tila buo na ang loob ni William sa balak.

Napansin ni Anton na tila seryoso na ang kanilang kwentuhan. Kaya naman naisip niya ibahagi sa kanyang barakada ang tungkol sa kanila ng kanyang girlfriend.

“Alam nyo ba mga ‘tol, napagbigyan na ako ni Lucy.” ang biglang pagyayabang ni Anton.

“Maniwala kami! Bolahin mo lelang mo.” ang biglang nasabi ni William.

“Sino naman maniniwala sa iyo. Eh sobrang taray ng girlfriend mong iyon.” ang dagdag naman ni Rolando.

“Ayaw nyong maniwala, eh ‘di ‘wag. Basta ako nagsasabi ng totoo.” ang nasabi naman ni Anton sa kanyang mga barkada.

“Ows, eh papaanong nangyari iyon?” ang tanong naman ni William.

“Noong isang gabi kasi nagpunta kami sa lamay ng isang kamag-anak nina Lucy. Buong pamilya nya ang nandoroon. Biglang inantok na si Lucy at nagpumilit umuwi.” ang bungad na kwento ni Anton.

“Syempre nahihiya pang umuwi ng mga magulang nya at ayaw pa rin umuwi ng mga kuya nya na abala sa sugal. Kaya naman ako ang pinakiusapan ng mga magulang nya na samahan siya papauwi. Ayon, naganap din ang matagal-tagal ko ng inaasam.” ang kwento pa ni Anton sa mga barkada niya.

“Talaga lang ah.” ang biglang pagsabat ni Rolando.

“Pare iba pala kung may pagmamahal ka sa babae. Ang sarap ng pakiramdam.” ang dugtong pa ni Anton.

Madalas maisama kasi sa beerhouse ng kanyang tatay si Anton. Nakailan na rin karanasan si Anton sa mga bayarang babae. Subalit ng matikman niya ang pakikipagtalik sa sariling nobya ay may kakaibang kaligayahang dulot iyon kay Anton. Sina Rolando at William ay matatawag pang birhen sa larangan ng pakikipagtalik sa babae. Nagkaroon na rin sila ng syota pero ang sex ay hindi pa nila nasubukan. Maliban na lamang sa minsang karanasan ni Rolando sa isang parlolistang bading sa kabayanan nang minsang magpagupit siya dito.

Tanging ang titi ni William ang hindi pa nakapasok sa ano mang butas. Likas na malibog din si William. Subalit hanggang sa halik lamang sa naging syota niya ang kanyang naranasan. Yung paliligo niyang hubo’t hubad sa poso kung nag-iisa lamang siya sa bahay ay ang kakaibang trip niya. Sinasamantala niya kasi ang ganoong pagkakataon na mapaligaya ang sarili sa pamamagitan ng kanyang palad. Kuntento na siya sa ganoong gawain para maibsan ang libog ng katawan.

Nagpatuloy pa sa kwento si Anton. Halos idetalye niya ang ginawa niya sa kanyang nobya. Tuwang-tuwa naman ang dalawa niyang barkada sa kanyang kwento.

“Tol, tinitigasa na ako sa kwento mo.” ang biglang bulalas ni William.

“Mukha nga ‘tol. Halata nga. Eh bakat na bakat na yang titi mo sa shorts mo.” ang nasabi naman ni Rolando.

“Sya lang ba? Eh ikaw din. Mukhang matigas na rin ang titi mo.” ang biro ni Anton kay Rolando sabay sapo sa hapan ng shorts ni Rolando.

“Hahaha……. Sabi ko na nga ba. Ang lilibog ninyo.” ang bulalas ni Anton.

“Ikaw nga dyan ang sobrang libog.” ang depensa naman ni William.

“Buti pa sabay-sabay tayong magpalabas habang nagkwekwento ako. Okey ba yun?” ang tanong ni Anton sa mga barkada.

“Oo ba.” ang sabay na tugon nina William at Rolando.

Sabay-sabay nilang ibinaba ang kanilang mga shorts at brief. Saksi ang kubong hang-out nila sa nagtitigasang titi ng mga binatilyong iyon. Sa kwentong ibinabahagi ni Anton  ay taimtim na nakikinig ang kanyang mga barkada habang abala ang kanilang mga palad sa pagsalsal ng sandata nilang singtigas na ng bakal. Ang kalibugang iyon ay damang-dama din ng nakwekwento dahil nasasabayan din ng malalalim na paghinga at mahihinang pag-ungol ang kwento ni Anton.

“Ang sarap talaga kumantot. Ahhhhhhhh…….. Sana lagi na naming gagawin yun ni Lucy…….. Grabeng sarap ng pekpek. Ohhhhhhh………” ang paulit-ulit na binabanggit ni Anton.

“Malapit na akoooooooooo……….. Aahhhhhhhhhhhh…………” ang biglang naibulalas ni William.

“Aaaaaaaaaaaaakooo din……. Ahhhhhhhhhh………” ang nabanggit naman ni Rolando.

“Pigilan nyo muna. Bibilang ako ng sampo. Sabay sabay tayong magpapaputok. Ohhhhhhhh……….” ang pakiusap naman ni Anton.

Nagsimulang magbilang si Anton.

“Isa…….. Dalawa…….. Tatlo……….. Apat……….. Lima……….. Anim………..” ang pagbibilang ni Anton na biglang naudlot.

“Hindi ko na kaya. Ayan na ako……..Ahhhhhhhhhhhh………..” ang biglang nasabi ni William na umudlot sa pagbibilang ni Anton.

“Pito…………. Walo………….. Syam………… Sampo………… Ahhhhhhhhh………..” ang pagpapatuloy ni Anton sa pagbibilang.

Sabay pumutok ang katas mula sa sandata nina Anton at Rolando. Nagpatuloy sa pagsalsal ang dalawa hanggang sa wala ng lumalabas na katas mula dito. Bahagyang natahimik ang tatlo.

“Wala ka talaga ‘tol. ‘Di ka na naman nakipagsabayan sa amin.” ang biro ni Rolando kay William sabay tawa ng malakas.

“Pasensya na mga ‘tol. ‘Di ko na kayang pigilin.” ang paghingi naman ng pasensya ni William.

“Ganyan ka naman palagi. Palibhasa wala pa napapasukang butas yang alaga mo. Puro kalyo na yata ang mga palad mo eh.” ang biro naman ni Anton.

“Ako lang ba ang virgin sa atin? Eh itong si Rolando ay hindi pa rin nakatikim ng pekpek.” ang biro naman ni William.

“Kahit na. Na-chupa na rin naman ako ng bading.” ang tila nagmamalaki pang nasabi ni Rolando.

“Hahahahaha……. Iba pa rin ang pekpek.” ang sabat naman ni Anton.

“Yabang nito. Madami ka na kasing natikman eh.” ang nasabi naman ni William.

“Tama na nga yan. Baka hinahanap ka na William sa inyo. Lagot ka na naman sa kuya mo pag-ginabi ka ng uwi.” ang paalaala ni Rolando kay William.

“Oo nga pala. Madilim na pala.” ang nasabi naman ni William.

Ang kubong iyon ang naging saksi na sa hindi mabilang na sabayang pagpapaligaya sa mga sarili ng tatlong binatilyong iyon. Hindi na sila nahihiya sa isa’t isa na maibuyangyang ang kanilang mga sandata sa isa’t isa. Pati kani-kanilang mga sekreto ay wala na silang itinatago sa isa’t isa lalo na sa babae at sa sex.

- ITUTULOY -